تبلیغات
موسسه فرهنگی مذهبی دیزج خلیلیان

دستمال اشک

آیا می دانید بسیاری از بزرگان، علماء و ارادتمندان به آستان مقدس اهل بیت علیهم السلام در لحظات معنوی حضور در مجالس عزاداری اهل بیت به ویژه امام حسین علیه السلام قطرات اشكی ...

فضیلت دستمال اشك

آیا می دانید بسیاری از بزرگان، علماء و ارادتمندان به آستان مقدس اهل بیت علیهم السلام در لحظات معنوی حضور در مجالس عزاداری اهل بیت به ویژه امام حسین علیه السلام قطرات اشكی كه از چشمانشان جاری می شد را با دستمال جداگانه ای پاك كرده و وصیت میكردند كه در هنگام دفن همراهشان دفن گردد تا در آن سفر كه هیچ زاد و توشه ای به اندازه محبت اهل بیت علیهم السلام برای انسان فایده و سود ندارد از آن تبرك جویند.

چه زیباست لحظاتی كه انسان به یاد مصائب جانسوز امام سجاد علیه السلام بیافتد كه در دعای ابوحمزه با خدای خود چنین مناجات می فرمود : معبود من مرا یاری ده تا بر حال زار خود خود گریه كنم ، چراكه عمرم را به آرزوهای پوچ و بیهوده از بین بردم و اینك هیچ نقطه امیدی نسبت به اعمال و گذشته ی خود نمی بینم ، به راستی چه كسی حالش از من زارتر و پریشان تر است ؟ اگر با این حال زار وارد قبری شوم كه هرگز آن را از پیش مهیا نكرده ام و با اعمال صالح و شایسته آن را فرش نكرده ام چرا گریه نكنم ؟ در حالی كه نمی دانم جایگاه من كجا خواهد بود ؟ می بینم مرگ بال و پر خویش بر سرم گسترانیده چرا گریه نكنم ؟ بر آن لحظه می گریم كه جان از تنم بیرون می رود ! گریه می كنم بر تاریكی قبرم ؟ گریه می كنم بر تنگی قبرم گریه می كنم بر لحظه ای كه نكیر و منكر برای سؤال و جواب شب اول قبر نزدم می آیند، گریه می كنم بر آن لحظه كه با بدن عریان از قبر خارج می شوم در حالی كه بار ذلت گناهان بر دوش كشیده نگاهی به این طرف و آن طرف می كنم ولی هیچ كس به فكر من نیست و هر كسی به فكر خویش و بار گناهان خویش است.

 

امام سجاد (علیه السّلام) و دستمال اشك

وقتی محمّد حنفیّه برای استقبال كاروان برگشته از شام، از مدینه خارج شد، صیحه ای بلند كشید و بی هوش شد و از اسب روی زمین افتاد. غلامش به سرعت خود را به امام زین العابدین (علیه السّلام) رسانید و ماجرا را به آن حضرت خبر داد.

امام سجّاد (علیه السّلام) در حالی كه در دستش پارچه ی سیاهی بود و با آن اشك خود را برطرف می نمود از خیمه برون آمد… و هنگامی كه وقایع كربلا را برای عمویشان محمّد حنفیه نقل می فرمود اشك می ریخت و با همان دستمال سیاه، اشك خود را پاك می نمود.

امام صادق علیه السلام فرمودند:

هیچ كس برای امام حسین علیه السلام گریه نمی كند مگر اینكه با مادرم حضرت زهرا علیها السلام همدردی كرده و آن حضرت را در گریه كردن بر امام حسین علیه السلام یاری كرده و با رسول خدا نیز همدردی نموده و حق ما اهل بیت را ادا كرده است. بحارالانوار / علامه مجلسی 45 / 206

 


دستمال اشك مرحوم میرزا جواد آقا تبریزی (ره(

فقیه مقدس، میرزای تبریزی (قدس سرّه) مقید بودند كه دستمال سیاهی را كه مخصوص گریه بر اهل بیت (علیهم السّلام) بود، در روضه ها با خود حمل كنند و به ندرت این كار را فراموش می كردند. گاهی اتفاق می افتاد كه مرحوم میرزا (قدس سرّه) بدون برنامه ریزی قبلی در مجلس روضه شركت می كردند و به همین سبب دستمال همراهشان نبود، ولیكن ایشان در مجالسی كه خبر داشتند روضه برگزار خواهد شد، دو دستمال حمل می كردند: یكی سیاه كه مخصوص گریه بر مصائب اهل بیت (علیهم السّلام) بود و اشك های خود را با آن پارچه مخصوص سیاه پاك می كردند و دیگری دستمال سفیدی بود كه مخصوص پاك كردن بینی و دهان مباركشان بود.

ایشان مقید بودند كه اشك خود را با آن دستمال سیاه پاك كنند و همیشه می فرمودند: «من این دستمال ها را برای قبرم می خواهم و وصیت كرده ام كه دستمال ها را در قبر من جای دهند تا امانی باشد برای قبر و قیامت.

بعد از فوت مرحوم تبریزی (ره)، فرزندانشان دستمال ها را قبل از كفن كردن، هر چه جستجو كردند پیدا نكردن تا آن كه نوبت به كفن كردن مرحوم میرزا (ره) رسید. همین كه كفن را باز كردند، ناگهان مشاهده شد دستمال ها در كفن است و معلوم شد كه مرحوم میرزا (ره) قبل از رفتن به بیمارستان (كه آخرین بستری ایشان بود و در همان بیمارستان از دنیا رفتند) دستمال ها را در كفن خود قرار داده اند

به حمد الله فرزندان مرحوم میرزا (قدس سرّه) موفق شدند كه دو دستمال را یكی در دست مبارك و دیگری را بر روی سینه ایشان جای دهند و مرحوم میرزا (قدس سرّه) با این كار خود، به دیگران درس دادند كه با تمسّك بر این روش، خود را از عذاب قبر در امان دارند و گریه های خود را در دستمالی خاص خشك كنند كه فریاد رسی باشد در قبر و قیامت و راه گشایی باشد در محشر و این دستمال ها گواهی باشد بر ابراز ارادت میرزا (قدس سرّه) به اهل بیت(علیهم السّلام)، هنیئاً له عاش سعیداً و مات سعیداً

 

دستمال اشك مرحوم آیت الله سیّد شهاب الدّین مرعشی نجفی (ره)

مرحوم آیت الله مرعشی نجفی (ره) نیز در فرازی از وصیتنامه ی شریف خود می گویند:

«سفارش می كنم دستمالی را كه اشك های زیادی در رثای جدّم حسین مظلوم (علیه السّلام) و اهل بیت مكرّم او ریخته و صورت خود را با آن پاك می كردم بر روی سینه در كفنم بگذارید.[۶]»[۷]



دسته بندی : مطالب مذهبی ,

        آدابی
      02:40 ب.ظ -  جمعه 9 آبان 1393